Sham consciousness

Sham consciousness

As a young researcher I often got told off when saying that a plant ‘decided’ to take action as a reaction to something. The argument was: ‘A plant does not think, so it can not decide.’ Not something you can argue with. But still I keep coming back to words like ‘decide’ when describing the reactions of plants.

We are so used to describe things from a human point of view that we don’t even have good terminology to describe reactions when they are not the result of a thought. And that is a loss. Because of this we risk that we attribute consciousness to organisms that clearly don’t have it.

Take plants for example. That plants are conscious of their environment is clear, but if that is also consciousness is another thing. The precise reactions of plants to their environment are not the results of conscious decisions, but that of a fine-tuned network of proteins and genes that ‘behaves’ itself as logic gates: if this than that.

A good example of such a fine-tuned network is that of the circadian clock. Which has morning and evening genes. But the morning genes you can divide into early morning genes, mid-morning genes, midday genes, etc. Beside regulating process that need to be regulated at respectively early morning, mid-morning and midday, they also regulate each other. They turn on the next in line and turn off the one that was on before them. When you don’t know anything about this regulation, then it appears that plants know the time. But in reality it is nothing more than a chain of logic gates.

Now are plants not the only organisms that respond to their environment using fine-tuned gene networks. All organisms do, including we humans. And maybe here is where it gets unconvertable. The thought that if our reaction to our environment is nothing more nothing less than a result of genetic logic gates, that our consciousness is also nothing more or less than a result of genetic logic gates. Then it is only a small step to say that plants are also conscious.

Personally I think that that is a step to far. First we should try to find out what it is that makes is conscious. Only when we know that, then we can analyse if organisms like plants, but also bacteria and fungi are also conscious. Till then we need to rely on observations that aren’t explainable by logic gates.

Thanks for reading.
If you like what you read, support me with on of the following actions

🍵 Buy me a tea

Follow me on LinkedIn or BlueSky
Share it with a friend or co-worker
Singing up to my newsletter so my next blog lands directly in your inbox

Schijn bewustzijn

Schijn bewustzijn

Als jonge onderzoeker kreeg ik vaak op m’n kop als ik zei dat een plant na aanleiding van iets ‘besloot’ tot actie. ‘Een plant denkt niet na dus kan niets besluiten’ was het argument. Iets waar geen speld is tussen te krijgen. En toch sluipt het gebruik van woorden zoals ‘besluiten’ er telkens in bij het beschrijven van reacties van planten.

We zijn zo gewend om vanuit ons menselijk oogpunt dingen te beschrijven dat we geen goede terminologie hebben om reacties te beschrijven als ze niet het gevolg van een gedachte zijn. En dat is een gemis. Hierdoor lopen we het gevaar dat we organismen bewustzijn gaan toe kennen terwijl zij die helemaal niet hebben.

Neem planten. Dat planten zich bewust zijn van hun omgeving mag wel duidelijk zijn, maar of dat ook echt bewustzijn is dat is een tweede. De precieze reacties van planten op hun omgeving zijn helemaal niet het gevolg van een bewuste keuze, maar van een fijnmazig eiwit en gen netwerk dat zich ‘gedraagt’ als logische poorten: als dit dan dat.

Een goed voorbeeld van zo’n fijnmazig gen netwerk is die van de biologische klok. Die bestaat uit ochtend en avond/nacht genen. Maar de ochtend genen kan je weer onderverdelen in vroege ochtend genen, midden ochtend genen, laat op de ochtend genen, enzovoort. Naast het reguleren van processen die respectievelijk op de vroege, midden of late ochtend plaats vinden, reguleren ze ook elkaar. Ze schakelen de volgende in de rij aan, en de vorige in de rij uit. Weet je niets van deze genregulatie af, dan lijkt het alsof de plant kan klokkijken, terwijl het niets anders is dan een aaneenschakeling van logische poorten.

Nu zijn planten niet de enige met zo’n fijnmazig op de omgeving reagerend gen netwerk. Alle organismen hebben die, wij mensen ook. En misschien sluipt daarbij een ongemakkelijke gevoel naar binnen. Dat van als onze reacties op onze omgeving niets anders is dan het gevolg van genetische logische poorten, is ons bewustzijn dan ook niets meer en niets minder dan een gevolg van die genetische logische poorten. Dan is het nog maar een kleine stap om te zeggen dat planten ook bewustzijn hebben.

Persoonlijk denk ik dat dat een stap te ver is. Eerst maar eens uit zoeken wat er toe leidt dat wij een bewustzijn hebben. Pas als we dat weten kunnen we nagaan of organismen zoals planten, maar ook bacteriën en schimmels ook een bewustzijn hebben. Tot die tijd moeten we het hebben van observaties die we niet kunnen verklaren aan de hand van genetische logische poorten.

Bedankt voor het lezen
Vond je het interessant, overweeg dan een van de volgende acties

🍵 Buy me a tea

Volg me op LinkedIn of BlueSky
Stuur het door aan een vriend of collega
Abonnneer je op m’n nieuwsletter zodat de volgende automatisch in je inbox verschijnt.

Pollen navigation

Pollen navigation

Multiple fertilizations of an ovule do not contribute to healthy offspring. Plants therefore have taken measures to prevent this. Now researchers from Japan show how a plant manages this.

The landing of a pollen grain on a pistil of a flower is only the first hurdle of fertilization. After landing the pollen grain initiates the growth of a pollen tube that brings the pollen grain to the ovule. During this process the pollen tube gets instructions from the ovule. The Japanese researchers decided to study this process in more detail.

They did this through detailed recording of the pollen tube. Through this the researchers discovered what influenced the choice for a specific ovule. This was not as expected the landing place on the pistil. A pollen tube is not actually growing straight downwards, but more in a kind of zigzaggedly way. As soon as such a zigzagging pollen tubes came near an ovule, it slowed its growth. Subsequently the pollen tube grew more directly towards the ovule.

The ovule sends out at least three signals that the pollen tube can navigate by

That this is precisely regulated came clear when the researchers analysed some plants missing essential fertilization genes. By those it goes wrong and can the pollen tube not find the ovule. The ovules are therefore sending a signal: Here am I. Although it is not yet clear how this signal exactly looks like.

The next thing the researchers checks was if there was a signal that prevents multiple fertilisation events. They noticed that by mother plants without FERONIA the ovules often were fertilised multiple times. Suggesting that FERONIA sends out a signal: stop, I am already fertilised.

The researchers think that the ovule actually sends this signal just before it is actually fertilised. So that it is slowing down the competition. But not yet excluding a second fertilisation. This it turned out to be the case only 45 minutes after fertilisation.

So researchers need to hunt for three signals. One that says: Here am I. One that tells that there is already a suiter. And one that say: I am fertilised. Together these three signals for the navigation system for the pollen tube.

Literature

Yoko Mizuta, Daigo Sakakibara, Shiori Nagahara, Ikuma Kaneshiro, Takuya T Nagae, Daisuke Kurihara, and Tetsuya Higashiyama (2024) Deep imaging reveals dynamics and signaling in one-to-one pollen tube guidance, EMBO reports https://doi.org/10.1038/s44319-024-00151-4

Thanks for reading.
If you like what you read, support me with on of the following actions

🍵 Buy me a tea

Follow me on LinkedIn or BlueSky
Share it with a friend or co-worker
Singing up to my newsletter so my next blog lands directly in your inbox

Stuifmeelkorrel navigatie

Stuifmeelkorrel navigatie

Een dubbele bevruchting van een eicel is niet bevorderlijk voor gezond nageslacht. Ook planten treffen daarom maatregelen om dit te voorkomen. Nu laten onderzoekers uit Japan zien hoe de plant dat aanpakt.

Het landen van een stuifmeelkorrel op de stamper van een bloem is pas de eerste horde bij de bevruchting van de eicel. Na landing stimuleert de stuifmeelkorrel de groei van een stuifmeelkorrelbuis naar de eicel toe. Gedurende deze groei krijgt de stuifmeelkorrelbuis instructies van de eicel. De Japanse onderzoekers besloten dit proces nader te onderzoeken.

Dit deden ze door de groei van de stuifmeelkorrelbuis minutieus vast te leggen. Hierbij ontdekte de onderzoekers wat de keuze voor een bepaalde eicel beïnvloed. Dit bleek niet af te hangen van waar op de stempel de stuifmeelkorrels landde. Een stuifmeelkorrel buis groeit namelijk niet recht naar beneden, maar een beetje zigzaggend. Zodra zo’n zigzaggende stuifmeelkorrelbuis in de buurt kwam van een eicel remde de groei af. Vervolgens groeide de stuifmeelkorrelbuis gericht, maar langzaam naar de eicel toe.

De eicel verzend op z’n minst drie signalen die de stuifmeelkorrelbuis voor navigatie kan gebruiken

Dat de plant dit precies reguleert wordt duidelijk bij moederplanten die essentiële bevruchtingsgenen missen. Daar gaat het fout en weet de stuifmeelkorrelbuis de eicel niet te vinden. De eicellen geven dus een signaal af van hier ben ik. Al is nog onduidelijk hoe dit signaal er precies uit ziet.

Het volgende dat de onderzoekers na gingen was of er ook een signaal was dat dubbele bevruchting tegen ging. Hierbij viel op dat bij moederplanten zonder FERONIA de eicellen vaak dubbel bevrucht waren. Dit suggereert dat FERONIA een signaal uitzend van: stop ik ben al bevrucht.

De onderzoekers denken dat de eicel dit signaal eigenlijk al verstuurd vlak voordat de bevruchting plaatsvindt. Dit remt in eerste instantie de competitie af. Maar sluit nog niet geheel een tweede bevruchting uit. Dit bleek pas het geval te zijn 45 minuten na de bevruchting.

Onderzoekers moeten dus op zoek naar minimaal drie signaalstoffen. Een die verteld hier ben ik. Een die aangeeft stop, er is al een gegadigde. En een die zegt: ik ben bevrucht. Samen vormen ze het navigatiesysteem voor de stuifmeelkorrels.

Literatuur

Yoko Mizuta, Daigo Sakakibara, Shiori Nagahara, Ikuma Kaneshiro, Takuya T Nagae, Daisuke Kurihara, and Tetsuya Higashiyama (2024) Deep imaging reveals dynamics and signaling in one-to-one pollen tube guidance, EMBO reports https://doi.org/10.1038/s44319-024-00151-4

Thanks for reading.
If you like what you read, support me with on of the following actions

🍵 Buy me a tea

Follow me on LinkedIn or BlueSky
Share it with a friend or co-worker
Singing up to my newsletter so my next blog lands directly in your inbox