How light helps plants cope with warmer temperatures


How light helps plants cope with warmer temperatures

Illustration comparing healthy and wilted plants under different temperatures, with a red thermometer in the center.

A well-developed root system not only helps plants to anchor themselves, but to access nutrients and water as well. So, knowing what influences root development helps with growing healthy plants. Now a new study by a group of international researchers shows that side root development depends on both the light intensity and the temperature.

Where on the root a root branches of into a side root is determined by two things. First is the site of maximal abundance of the plant hormone auxin. Every six hours one forms in the elongation zone of the root. This will be the site where a future side root is permitted to develop.

At these appointed sites, also called pre-branch sites, the development of side roots is initiated. But only when auxin levels stay high enough at those sites. And warming is one signal, previous research show, that reduce those auxin levels. Which in turn would result in less side roots.

So, when the researchers noted that thale cress (Arabidopsis) plants that were sifted to a warmer temperature still developed the same number of side roots as plants did that weren’t shifted, the researchers new more was going on.

Temperature affects the rhythm

So, the researchers painstakingly followed the auxin levels in the roots with help of a receptor that lights up in the presence of auxin. Finding that in the roots of thale cress plants grown at 21°C auxin levels showed a 24-hour rhythm. But when the plants were shifted to 29°C this rhythm disappeared.

However, as the researchers kept monitoring the plants they noticed that after about three to five days the signal recovered and re-established itself. Allowing the development of side roots to continue.

Now all this was done in growth cabinets with lots of light. Therefore, the next thing the researchers asked was if the light intensity has any influence on this all. By repeating the experiments at lower light intensities, the researchers noticed that the disappearance of the auxin signal at high temperatures did not recover itself when the light intensity was too low (about 10-30% of the high light intensity).

Molecular mechanism

As the plants that were grown in enough light recovered some of their auxin rhythm, the researchers looked at what protein might be responsible for this. Coming out by the auxin oxidising enzymes DAO1 and DAO2. These enzymes effectively take auxin out of action so that it no longer can do its job. So, the researchers looked at what the levels of DAO1 and DAO2 did. Finding that both showed a 24-hour rhythm. And that at higher temperatures there is more DAO1 and DAO2.

But only thale cress plants without DAO1 did not inhibit the development of their lateral roots when they were grown at higher temperature and medium light levels. Plants without DAO2 behaved the same as when DAO1 was there. Suggesting that it is DAO1 is mainly responsible for the decrease of the auxin rhythm at higher temperatures. Although, more research is needed fo find out how exactly.

So, how root development is affected by an increase in temperature depends just as much on the temperature itself as on the above ground light intensity. Showing that for plants the context in which a signal is perceived matters. As such the perception of the same temperature increase can result in a different outcome if the perceived light intensity differs.

Literature

Ren C., Bodendorf J., Pěnčík A., González-Delgado A., Li S., Moreno-Risueno M.A., Wabnik K., Novak O., and Kleine-Vehn J. (2026). A systemic auxin state integrates light and temperature to gate lateral rooting in Arabidopsis. Molecular Plant doi: https://doi.org/10.1016/j.molp.2026.10.022


Thanks for reading.
If you like what you read, support me with on of the following actions

Follow me on LinkedIn or BlueSky
Share it with a friend or co-worker
Singing up to my newsletter so my next blog lands directly in your inbox

Hoe licht planten helpt om te gaan met hoge temperaturen


Hoe licht planten helpt om te gaan met hoge temperaturen

Diagram comparing two plants in sunlight, showing fuller growth at higher temperature and sparse growth at lower temperature beside a thermometer.

Een goed ontwikkeld wortelsysteem helpt planten niet alleen om zich te verankeren in de grond, maar ook met het vinden van voedingsstoffen en water. Daarom helpt kennis over wat wortelgroei beïnvloed met het groeien van gezonde planten. Nu laat een nieuwe studie door een groep internationale onderzoekers zien dat de ontwikkeling van zijwortels afhankelijk is van zowel de licht intensiteit als de temperatuur.

Waar op een wortel zich een zijwortel ontwikkeld wordt bepaald door twee dingen. De eerste is de plaats van maximale ophoping van het plant hormoon auxine. Elke zes uur vormt er een in de elongatie zone van de wortel. Dit is de plek waar een toekomstige zijwortel zich mag ontwikkelen.

Op deze aangewezen plekken, ook wel voor-vertakkingsplekken genoemd, begint de ontwikkeling van zijwortels. Maar alleen als de auxine hoeveelheden op deze plekken hoog genoeg blijven. En een toename in temperatuur is een van de signalen waarvan eerder onderzoek heeft aangetoond dat die de auxine hoeveelheden doet afnemen. Wat weer resulteert in minder zijwortels.

Dus toen de onderzoekers zagen dat zandraket planten (Arabidopsis) die naar een warmere temperatuur waren verplaatst net zoveel zijwortels ontwikkelde als planten die niet waren verplaatst, wisten ze dat er meer aan de hand was.

Temperatuur heeft invloed op het ritme

Om dat uit te vinden volgde de onderzoekers nauwgezet de auxine hoeveelheden in de wortels met behulp van een receptor die oplicht in de aanwezigheid van auxine. Daarbij vindende dat in wortels van zandraket planten die bij 21°C groeide de auxine hoeveelheden een 24-uur ritme volgde. Maar dat in planten die naar 29°C verplaatst waren dit ritme verdween.

Maar omdat de onderzoekers de planten bleven monitoren zagen ze dat na ongeveer drie tot vijf dagen het signaal zich herstelde. Wat zorgde voor een doorstart in de ontwikkeling van zijwortels.

Nu was al dit onderzoek gedaan in een groei cabinet met veel licht. Daarom, was de volgende wat de onderzoekers zich afvroegen, of licht intensiteit van invloed is op dit alles. Door de experimenten bij lagere licht intensiteiten te herhalen zagen de onderzoekers dat het verdwijnen van het auxine signaal bij hoge temperaturen zich niet herstelde wanneer de licht intensiteit te laag was (ongeveer 10-30% lager dan de hoge licht intensiteit).

Moleculair mechanisme

Omdat planten groeiende met genoeg licht hun auxine ritme hervonden wanneer ze in een hogere temperatuur geplaatst worden, gingen de onderzoekers opzoek naar een eiwit die hiervoor verantwoordelijk kon zijn. Hierbij kwamen ze uit bij de auxine oxiderende enzymen DAO1 en DAO2. Deze enzymen halen in effect auxine uit de roulatie zodat het z’n werk niet langer kan doen. Dus de onderzoekers keken naar wat hoe DAO1 en DAO2 hoeveelheid veranderden. Hierbij vonden ze dat beide enzymen een 24-uurs ritme hebben. Maar ook dat bij hogere temperaturen er meer DAO1 en DAO2 is.

Maar het bleek dat alleen zandraket planten zonder DAO1 de ontwikkeling van zijwortels niet remde op het moment dat ze bij een hogere temperatuur groeide. Dit suggereert dat bij hogere temperaturen DAO1 voornamelijk verantwoordelijk is voor het verlies van het auxine ritme. Al is meer onderzoek nodig om uit te vinden hoe precies

Dus hoe wortel ontwikkeling wordt beïnvloed bij hogere temperaturen ligt niet alleen aan de temperatuur, maar is net zo goed afhankelijk van de bovengrondse licht intensiteit. Dit laat zien dat voor planten de context waarin een signaal wordt waargenomen ertoe doet. Daardoor kan het waarnemen van dezelfde temperatuur resulteren in een andere uitkomst als deze wordt waargenomen bij verschillende licht intensiteiten.

Literatuur

Ren C., Bodendorf J., Pěnčík A., González-Delgado A., Li S., Moreno-Risueno M.A., Wabnik K., Novak O., and Kleine-Vehn J. (2026). A systemic auxin state integrates light and temperature to gate lateral rooting in Arabidopsis. Molecular Plant doi: https://doi.org/10.1016/j.molp.2026.10.022


Bedankt voor het lezen
Vond je het interessant, overweeg dan een van de volgende acties

Volg me op LinkedIn of BlueSky
Stuur het door aan een vriend of collega

Abonnneer je op m’n nieuwsletter zodat de volgende automatisch in je inbox verschijnt.

First responders to hungry insects


First responders to hungry insects

Illustration of two corn plants side by side with red and blue dotted patterns above them, possibly indicating pollination or plant health.

Wounded by insects, plants release two rounds of volatile molecules. The first one serves to seal the wounds and alarm the more distant part of the plant as well as any neighbouring plants who pick up the signal. The second round is to attract the natural enemies of the damage causing insect. Now a new study by Swiss scientists shows that surprisingly those bystander plants release those natural enemies attracting scents earlier than the wounded ones.

The first scents that are released, within seconds, are the so-called green leaf volatiles. These are pre-prepared molecules that escape the nibbled-on leaf when cells get damaged. Only hours till days later, the wounded plant releases a second folly of scents. This time containing indoles and terpenes. The job of those volatile molecules is to function as a call sign for predatory insects, especially those that are the natural enemies of the insects that are eating up the plant. The plant is only making and releasing this last group of volatile molecules on demand, as such it takes longer for them to be released.

Now, neighbouring plants are also responding by releasing volatile molecules that attract the natural enemies of the herbivory insects that caused the raising of the alarm. The important question is, however, who does what and in what order? Knowing this helps with understanding not only how plants protect themselves, but also how this plays out in a population level, like in a crop field.

Unexpected findings

Before investigating the timing of scent release, the researchers expected the neighbouring plants to respond slower. At best they expected the bystanders would release their scents about a minute after the wounded plant. That was however not what they found.

They started with measuring the volatiles wounded and bystander maize plants release after one was wounded. They noticed that only the wounded plant released green leaf volatiles. They did this within minutes. But the second round of volatile release, those containing indoles and terpenes, the bystander plants released about 15 to 80 minutes earlier than the wounded plants.

Subsequently the researchers wanted to know why those bystander plants where quicker to act. As the production of the volatiles is required for the release of that second round of volatiles, the researchers tested to see if this was the cause of the difference in release time. But to their surprise they noticed that the activation of the required genes happened just as fast in the wounded as in the bystander plants. So, no difference here.

Not getting out

Next the researchers suspected that a difference in the opening and closing of stomate, those pores in the leaf, might be responsible. The researchers noticed that wounded leaves closed their stomata surrounding the wound. The suggestion is that plants do this to prevent water loss. The opening of the stomata in bystander plants did not change after perceiving the green leaf volatiles of wounded plants.

This makes stomata a good candidate for being the culprit for the slower release of the second round of volatiles by wounded plants. The problem however, that both forcing the stomata open in the wounded plants as well as forcing the stomata close in the bystander plants come with loads of side effects that obscure their effects on volatile release. This prevented the researchers from confirming that this was indeed the case.

The last thing the researchers did was confirming that the green leaf volatiles are indeed responsible for inducing and releasing the volatiles of the bystander plants. The researchers created three types of plants that either did not produce any indoles, terpenes, or green leaf volatiles. Only when the wounded plant could not make any green leaf volatiles did the bystander plants not release their natural enemies attracting volatiles.

So, green leaf volatiles that are released by the wounded plant are picked up by neighbouring bystander plants, which used the signal to put out a call sign for predatory insects. This ability of neighbouring plants to pickup those green leaf volatiles is likely a side effect of the ability to pickup the green leaf volatiles released by their own more distant laying tissues. At the same time, on a population level this allows for both a quicker and stronger predatory insect attraction than if the wounded plant is the only one that put out a request for help. So those eavesdropping neighbours might be a benefit.

Literature

T.M. Cofer, L. Hu, G. Glauser, & M. Erb, (2026) Rapid green leaf volatile sensing allows intact plants to release induced volatiles earlier than wounded emitters, Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 123 (44) e2604047123, https://doi.org/10.1073/pnas.2604047123


Thanks for reading.
If you like what you read, support me with on of the following actions

Follow me on LinkedIn or BlueSky
Share it with a friend or co-worker
Singing up to my newsletter so my next blog lands directly in your inbox

Eerste hulp bij vraatinsecten


Eerste hulp bij vraatinsecten

Illustration of two corn plants with green leaves, one featuring red dots above and the other with blue dots, indicating different characteristics or traits.

Gewond door insectenvraat geven planten twee ronden van vluchtige moleculen af. De eerste dient om de wonden af te sealen en als een alarm voor de verder weg gelegen delen van de plant en voor de buurplanten die het signaal oppikken. De tweede ronde is om de natuurlijke vijanden van de schadeveroorzakende insecten aan te trekken. Nu laat een nieuwe studie van Zwitserse onderzoekers zien dat die bijstander planten de natuurlijke vijanden aantrekkende geuren eerder afgeven dan de gewonde planten.

De eerste geuren die afgegeven worden, al binnen enkele seconden, zijn de zogenaamde groene blad vluchtige stoffen. Deze zijn van tevoren gemaakte moleculen die uit het op geknaagde blad ontsnappen wanneer de cellen beschadigd raken. Pas uren tot dagen later geven gewonde planten de tweede reeks geuren af. Deze keer indolen en terpenen bevattend. De taak van deze moleculen is te functioneren als een uithangbord voor jagende insecten, vooral de natuurlijke vijanden van de insecten die de plant aan het opeten zijn. De plant maakt en geeft deze pas af als deze nodig zijn, daarom duurt het langer voordat ze afgegeven kunnen worden.

Nu reageren ook buurplanten doormiddel van het afgeven van vluchtige stoffen die de natuurlijke vijanden aantrekken van de schadeveroorzakende insecten. De belangrijke vraag is nu, wie doet wat en in welke volgorde. Dit wetende helpt met het begrijpen van niet alleen hoe planten zichzelf beschermen, maar ook hoe dit op een populatieniveau, zoals op een akker, uitpakt.

Onverwachte uitkomst

Voordat de onderzoekers de timing van de geur afgifte uitzochten, verwachte de onderzoekers dat de buurplanten langzamer reageerde. In het beste geval verwachtte ze dat de bijstanders hun geuren ongeveer een minuut later dan de gewonde plant zouden afgeven. Dit was alleen niet wat ze zagen.

Ze begonnen met het meten van de vluchtige stoffen die de gewonde en bijstander mais planten afgeven nadat er een gewond was. Het viel de onderzoekers op dat alleen de gewonde plant de groene blad vluchtige moleculen afgaf. Maar de tweede ronde van vluchtige stoffen afgifte, die de indolen en terpenen bevatten, gaven de bijstander planten ongeveer 15 tot 80 minuten sneller af dan de gewonde planten.

Vervolgens wilde de onderzoekers weten waarom deze bijstander planten sneller reageerde. Omdat deze vluchtige stoffen nieuw gemaakt worden, testte de onderzoekers of dit de oorzaak was voor het verschil in afgiftesnelheid. Maar tot hun verrassing zagen de onderzoekers dat de activatie van de genen die hiervoor nodig waren net zo snel ging in de gewonde en de bijstander planten. Er was dus geen verschil.

Geen uitweg hebben

Vervolgens dachten de onderzoekers dat een verschil in open huidmondjes, de poriën in bladeren, verantwoordelijk konden zijn. De onderzoekers zagen dat de gewonde bladeren hun huidmondjes rondom de wond dicht hielden. De suggestie hier is dat planten dit doen om water verlies te voorkomen. De status van de huidmondjes in de bijstander planten veranderde niet na het detecteren van de groene blad vluchtige moleculen.

Dit maakt dat de huidmondjes een goede kandidaat kunnen zijn voor de oorzaak van het langzamer afgeven van de tweede ronde van vluchtige stoffen door de gewonde planten. Het probleem is alleen dat zowel het geforceerd openhouden van de huidmondjes als het geforceerd dichthouden gepaard gaan met veel bijwerkingen die het effect op de afgiften van vluchtige stoffen vertroebelen.

Het laatste wat de onderzoekers deden was het bevestigen dat groene blad vluchtige moleculen inderdaad verantwoordelijk zijn voor het aanmaken en afgeven van de vluchtige stoffen door de bijstander planten. De onderzoekers creëerde hiervoor drie type planten die of geen indolen, of geen terpenen, of geen groene blad vluchtige moleculen konden maken. Alleen wanneer de gewonde planten geen groene blad vluchtige moleculen konden aanmaken gaven de bijstander planten geen natuurlijke vijanden aantrekkende geuren af.

Dus, groene blad vluchtige moleculen afgegeven door de gewonde planten worden opgepikt door buurplanten die het gebruiken om jagende insecten aan te trekken. Deze mogelijkheid van buurplanten om deze groene blad vluchtige stoffen op te pikken is waarschijnlijk een bij effect van de mogelijkheid om groene blad vluchtige stoffen op te pikken die door hun eigen verder weggegelegen bladeren worden afgegeven. Te gelijker tijd, zorgt dit ervoor op populatieniveau voor zowel een sneller als sterkere aantrekking van de jagende insecten dan als alleen de gewonde plant een verzoek voor hulp uitzendt. Dus die afluisterende buren kunnen dus toch nog een voordeel hebben.

Literatuur

T.M. Cofer, L. Hu, G. Glauser, & M. Erb, (2026) Rapid green leaf volatile sensing allows intact plants to release induced volatiles earlier than wounded emitters, Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 123 (44) e2604047123, https://doi.org/10.1073/pnas.2604047123


Bedankt voor het lezen
Vond je het interessant, overweeg dan een van de volgende acties

Volg me op LinkedIn of BlueSky
Stuur het door aan een vriend of collega

Abonnneer je op m’n nieuwsletter zodat de volgende automatisch in je inbox verschijnt.