GMO for consumers

Modified crops also benefits consumers

From the interviews, that I did while writing a piece about the advantages of genetic modifications, two things stood out. Firstly, the frustration of the researchers regarding the difficulty of getting their developed products on the marked, but also the hope that this would be easier in the future. For turning that hope into reality changes are needed. First obviously, the big barrier in the EU at the moment is the ban on genetically modified crops. But there are two more important points that need to be addressed, the public opinion about genetic modified crops and the costs that come with the approval procedure.

Public perception

Starting with the public perception; in Europe it is often viewed as unnatural and not needed. Breeders and growers might be in favour of genetic modified crops, but the public, the consumer is not seeing its benefits. That is why it is important that consumers can see how genetic modified crops benefit them.

Crops that are healthier and more nutritious. Basically, crops that produce fruit and vegetables that have something extra for the consumer. And especially the western consumer. Like tomatoes with vitamin D. GABA-tomatoes that have a blood pressure lowering effect. Or wheat free of glutes that are harmful for celiac patients. The development of this kind of crops will help to shift the public perception of genetically modified crops.

High costs

Then there are the costs that comes along with the process of receiving approval and allowance on the market. Currently these often run in the millions of dollars. Money that university and small companies don’t have. The effect is two sided. While products with a smaller distribution size, often developed through universities and research institutes funded with public money, stay on the shelf. Wanted products often.

But, the products that in the end do end up on the marked often come from a small group of multinationals. This is a disadvantage as it makes farmers dependent on those multinationals, as there is no alternative. But also, because these multinationals only go for crops which will profit them. Products with big markets. These will in time replace alternative local products. Resulting in a reduced choice.

Changes in public perception and costs, will enable the full potential of genetic modification and gene editing

The costs are that high because for each crop for which somewhere during its development genetic modification is used must be tested on safety. This is done through large field studies and analysis of possible toxicity. Also, when we know that the introduced modification is found safe in the past. Even when we know that the modification will not result in the production of toxic products.

The costs are a direct effect in the current regulations. Often based on the knowledge we had 20 years ago. In the intermediate time the technique on its own has proven itself safe for humans, animals, and nature. The cost can be reduced through adjusting those regulations. That is not to say that there should be no test on safety. But that the requests should be more realistic, more in line to what is expected from crops developed through traditional breeding. Using the current knowledge and techniques.

Change on these two points, public perception, and costs, will enable the full potential of genetic modification and gene editing. With advantages for consumers, growers, and breeders.

Thanks for reading.
If you like what you read, support me with on of the following actions

🍵 Buy me a tea

Follow me on LinkedIn or BlueSky
Share it with a friend or co-worker
Singing up to my newsletter so my next blog lands directly in your inbox

GMO voor consument

Gemodificeerde gewassen ook voordelig voor de consument

Uit de interviews die ik deed voor het stuk over de voordelen van genetische modificatie dat ik voor KIJK schreef vielen twee dingen op. Ten eerste de frustratie over het niet naar de markt kunnen brengen van de door hun ontwikkelde producten. Daarnaast was er de hoop dat in de toekomst wel zou lukken. Om die hoop waar te maken zijn er wel veranderingen nodig. Ten eerste de overduidelijke sta in de weg in de EU op het moment: het verbod op genetisch gemodificeerde gewassen. Maar daarnaast zijn er nog twee belangrijke punten waar verandering gewenst is, de publieke kijk op genetische gemodificeerde gewassen en de kosten die met de toelating gepaard gaan.

Publieke perceptie

Om te beginnen de publieke perceptie; dat is er zeker in Europa een van dat het onnatuurlijk en onnodig is. Veredelaars en telers mogen dan misschien wel een voorstander zijn van genetische modificatie, maar het publiek, de consument ziet er het nut niet van in. Daarom is het belangrijk dat de consument ook kan zien wat zijn voordeel is.

Gewassen die gezonder en voedzamer zijn. Simple gezegd gewassen die groeten of fruit produceren die iets extra’s hebben voor de consument. En dan voornamelijk de westerse consument. Zoals tomaten met vitamine D. GABA-tomaten die een bloeddrukverlagend effect kunnen hebben. Of tarwe vrij van de voor coeliakiepatiënten schadelijke gluten. De ontwikkeling van dit soort gewassen zal helpen de publieke kijk op gemodificeerde gewassen te veranderen.

Hoge kosten

Dan is er nog de kosten die gepaard gaan met de goedkeuring en toelating op de markt. Op het moment lopen die veel al in de miljoenen dollars. Geld dat universiteiten en kleine ondernemingen niet hebben. Dit heeft een twee ledig effect. Ten eerste blijven producten met een kleinere afzetmarkt, veelal ontwikkeld door universiteiten en onderzoeksinstellingen op de plank liggen. Producten waar wel vraag naar is.

Maar de producten die uiteindelijk wel op de markt komen zijn afkomstig van enkele grote multinationals. Dit is nadelig omdat boeren zo afhankelijk worden van deze multinationals, er is tenslotte vaak geen goed alternatief. Maar ook voor ons omdat deze multinationals alleen voor die gewassen gaan waar er winst op te behalen is. Producten met een grote afzetmarkt. Die verdringen op de duur de alternatieve, lokale producten. Met een verarming van het aanbod als gevolg.

Verandering in de publieke perceptie en kosten zullen het volle potentieel van genetische modificatie en gen editing mogelijk maken

Dat de kosten zo oplopen heeft te maken dat we ieder nieuw gewas waarbij ergens in de ontwikkeling gebruik is gemaakt van genetische modificatie testen op veiligheid. Dit gebeurt met meer jarige veldproeven en analyse op mogelijke giftigheid. Ook als we weten dat de ingebrachte modificatie veilig is gevonden in het verleden. Ook als bekend is dat de modificatie niet in de productie van giftige stoffen resulteert.

Deze kosten zijn direct een effect van de huidige regelgeving. Veelal gebaseerd op de kennis van 20 jaar terug. We weten inmiddels dat de techniek op zichzelf veilig is voor mens, dier, en natuur. De kosten kunnen om laag door de regelgeving daarop aan te passen. Dat wil niet zeggen dat er niet getest moet worden op veiligheid. Maar dat de eisen meer realistisch moeten zijn, meer in lijn met de verwachtingen voor gewassen uit de klassieke veredeling. Gebruikmakend van de huidige kennis en technieken.

Verandering op deze twee punten, publiek perceptie en kosten, zullen het volle potentieel van genetische modificatie en gen editing mogelijk maken. Met voordelen voor zowel de consument, teler en veredelaar.

Bedankt voor het lezen
Vond je het interessant, overweeg dan een van de volgende acties

🍵 Buy me a tea

Volg me op LinkedIn of BlueSky
Stuur het door aan een vriend of collega
Abonnneer je op m’n nieuwsletter zodat de volgende automatisch in je inbox verschijnt.

Acidic roots

Acidic roots

While growing, roots find their way through the soil. This growth is a result of both cell division and the stretching of root cells. Something that is fascinating researchers for years, because how does a plant precisely regulate this growth is still a question. One of the factors that has a role in this process is the changing acidity. Now Czech and German researchers discovered how auxin accumulation locally increases the acidity.

You can divide a root roughly in 5 zones. All the way at the tip of the root is the root cap. Which is protecting the growth region against the obstacles that a growing root comes across. This is followed by a growth zone. The growth region is located here, and here it is that root cells divide. A transition zone connects the growth zone with the elongation zone, where like the name suggest cells stretch out long. The last zone is the maturation zone, where the cells start specializing. Because the cells are all connected to each other, after each cell division all the cells are pushed into the direction of the maturation zone.

To discover how a plant regulates the acidity of its cell walls, and how this is influencing root growth, the researchers made use of a novel dye that visualises the acidity of the cell wall. This dye showed that the cell walls of the root cap and the maturation zone are more acidic than those of the cells in the transition zone. This, it turned out, was not as expected due to a reduction or activity of the AHA-proton pumps.

CNGC14 appears to be the proton-pump regulated via AFB1 that is influencing the acidity

Raising the question, what is regulating this acidity? In order to answer that the researchers studied the effect of another acidity influencer: auxin. When the researchers applied extra auxin to the roots, then the size of the transition zone increased, and the acidity and root growth reduced. Suggesting auxin is accumulating in the transition zone during normal circumstances. To be sure that this was indeed the case, the researchers studied root acidity in a plant whose cells can’t take up auxin. They noticed that the acidity hardly changed over the length of the root.

To discover which protein is responsible to translate the accumulation of auxin into a lower acidity the researchers studied the effect of different auxin receptors. They noticed that plants without the auxin receptor AFB1 did not have a lower acidity in their transition zone. They also discovered that the transition zone of plants without the calcium channel protein CNGC14 did not have a lower acidity compared to the neighbouring zones. CNGC14 appears to be the proton-pump regulated via AFB1 that is influencing the acidity. In addition, it turned out that the roots of plants without AFB1 or CNGC14 had more difficulty finding a way through the soil.

Cells in the transition zone that are reading themselves to be stretched have a lower acidity. This is the result of an accumulation of auxin, which is observed through AFB1, who is via a presently unknown way is telling this to CNGC14. In turn, CNGC14 lowers the acidity of the transition zone. The lower acidity not only is preventing the stretching of the cells in the transition zone. But is also causing an acidity gradient between the transition zone and elongation zone. And it appears, that in particular, this gradient relaxes the cell walls in such a way that the cells can stretch themselves.

Literature

Nelson BC Serre, Daša Wernerová, Pruthvi Vittal, Shiv Mani Dubey, Eva Medvecká, Adriana Jelínková, Jan Petrášek, Guido Grossmann, and Matyáš Fendrych (2023) The AUX1-AFB1-CNGC14 module establishes a longitudinal root surface pH profile. eLife 12:e85193. https://doi.org/10.7554/eLife.85193  

Thanks for reading.
If you like what you read, support me with on of the following actions

🍵 Buy me a tea

Follow me on LinkedIn or BlueSky
Share it with a friend or co-worker
Singing up to my newsletter so my next blog lands directly in your inbox

Zure wortels

Zure wortels

Al groeiend banen de wortels van een plant een weg door de grond. Deze groei is een gevolg van zowel celdeling als uitstrekking van wortel cellen. Iets wat onderzoekers al jaren fascineert, want hoe reguleert de plant deze groei nu precies. Een van de factoren in dit proces is de veranderende zuurgraad. Nu hebben Tsjechische en Duitse onderzoekers ontdekt hoe auxine ophoping de zuurgraad plaatselijk verhoogd.

Grofweg kan je een wortel in 5 zones opdelen. Helemaal aan het puntje zit de wortelmuts. Deze beschermt de groeikern tegen obstakels die de groeiende wortel tegen komt. Daarna volgt de groei-zone. Hier bevinden zich de groeikern en de delende cellen. Dit gaat via een overgangszone over in de uitstrekkingszone, waar zoals de naam suggereert de cellen zich uitstrekken. Hierna komt de ontwikkelingszone, waar de cellen zich specialiseren. Doordat de cellen met elkaar verbonden zijn schuift na elke celdeling in de groeizone alle cellen een stukje op richting de ontwikkelingszone.

Om te onderzoeken hoe de plant de zuurgraad van de celwanden reguleert en zo wortelgroei beïnvloed, gebruikte de onderzoekers een nieuwe kleurstof die de celwand zuurtegraad zichtbaar maakte. Deze kleurstof liet zien dat de celwanden van de wortelmuts en de ontwikkelingszone zuurder zijn dan die van de overgangszone. Dit bleek bij nader inzien niet zoals verwacht het resultaat te zijn van een verminderde aanwezigheid of werking van de AHA-protonen pompen.

CNGC14 lijkt dus de protonen-pomp te zijn die aangestuurd door AFB1 de zuurgraad beïnvloed

De vraag was dan ook, wat reguleert de zuurtegraad dan wel? Om dat te beantwoorden bestudeerde de onderzoekers het effect van een andere zuurtegraad beïnvloeder: auxine. Gaven de onderzoekers de wortel extra auxine dan nam de lengte van de overgangszone toe, en de zuurgraad en de wortelgroei af. Suggererend dat onder normale omstandigheden dat auxine ophoopt in de overgangszone. Om er zeker van te zijn dat de afnemende zuurgraad inderdaad een gevolg is van de toegenomen ophoping van auxine bestudeerde de onderzoekers de wortel zuurgraad in een plant met cellen die geen auxine kunnen opnemen. Hier zagen ze de onderzoekers dat de zuurgraad laag was en nauwelijks veranderde over de lengte van de wortel.

Om te ontdekken welk eiwit de ophoping van auxine omzet in een lagere zuurgraad analyseerde de onderzoekers het effect van verschillende auxine receptoren. Hierbij viel op dat planten zonder auxine receptor AFB1 geen hogere zuurgraad hadden in hun overgangszone. Ook ontdekte de onderzoekers dat de overgangszone van planten zonder het calcium-kanaal eiwit CNGC14 ook geen hogere zuurgraad hadden. CNGC14 lijkt dus de protonen-pomp te zijn die aangestuurd door AFB1 de zuurgraad beïnvloed. Daarnaast bleken AFB1-loze en CNGC14-loze planten meer moeite te hebben om zich een weg door de aarde te vinden.

Cellen in de overgangszone, die zich klaarmaken om zich uit te strekken, hebben dus een lagere zuurgraad. Dit komt doordat auxine hier ophoopt en doordat AFB1 die ophoping opmerkt en die via een nog onbekende weg aan CNGC14 doorgeeft. Waarna CNGC14 de zuurgraad van de overgangszone verlaagd.  De lagere zuurgraad voorkomt niet alleen dat de cellen zich te vroeg uitrekken. Maar zorgt er ook voor dat er zich een zuurgraad gradiënt vormt tussen de overgangszone en de uitstrekkingszone. En het lijkt erop dat juist dit gradiënt de celwanden versoepeld zodat de cellen zich kunnen uitstrekken.

Literatuur

Nelson BC Serre, Daša Wernerová, Pruthvi Vittal, Shiv Mani Dubey, Eva Medvecká, Adriana Jelínková, Jan Petrášek, Guido Grossmann, and Matyáš Fendrych (2023) The AUX1-AFB1-CNGC14 module establishes a longitudinal root surface pH profile. eLife 12:e85193. https://doi.org/10.7554/eLife.85193

Bedankt voor het lezen
Vond je het interessant, overweeg dan een van de volgende acties

🍵 Buy me a tea

Volg me op LinkedIn of BlueSky
Stuur het door aan een vriend of collega
Abonnneer je op m’n nieuwsletter zodat de volgende automatisch in je inbox verschijnt.