Bullseye

Bullseye

Flowers go all out for getting noticed by pollinators, like accentuating their centre with a different colour. Now Englisch researchers show in Science Advances that this pattern establishes itself early in hibiscus flower development.

The dark yellow stamen full with pollen form a stark contrast with the blue-purple spot that forms the middle of the hibiscus flower. The transition from the blue-purple to the white of the rest of the petals is abrupt. Researchers wondered how a plant can regulate this that precisely and decided to study it in more detail.

They started with a close-up of the developing petals. Early on in development two regions could be distinguished. One close by the base of the petal, and one at the tip. The cells at the base of the petal started stretching out early, while the cells at the tip of the petal kept dividing for longer. In between, at about one third from the base of the petal, the largest cells were found.

These largest petal cells appeared to be at the location of the future border of the blue-purple centre. To confirm this the researchers studied hibiscus plants that had a smaller centre in the middle of their flowers. Here, as well, the cells at the base of the petals stretched themselves early, while the cells at the tip of the petal were still dividing. Only the largest petal cells were located at one tenth from the base of the petal. Just like the border of the smaller centre.

Pollinators prefer flowers with medium and large sized purple centres

Subsequently the researchers created plants with a large blue-purple centre. They did this through enabling plants to produce more of TCP4.1, a gene regulator. At first sight there appeared to be no differences. The largest petal cells were still located at about one third from the base. But also cells beyond the largest petal cells turned purple.

But zooming in more appeared to be going on. All petal cells divided for a similar length of time. And cells at the base of the petal that stretched themselves got to about the same size, only beyond the one third border the cells stated smaller. The researchers suspect that these changes in cell division and stretching out are the reason why the blue-purple centre stretches itself beyond the one third border.

Now I hear you think, nice. But does it makes a difference for the pollinators. That, the researchers also tested through observing the preference of bees for particular round discs with purple centres and sugar water. They used purple centres of three different sizes. They noticed that the bees clearly prefer the middle sized centres over the small ones. While they did not show a strong preference between the middle and large sized purple centres.

Literature

Lucie Riglet et al., Hibiscus bullseyes reveal mechanisms controlling petal pattern proportions that influence plant-pollinator interactions. Sci. Adv. 10, eadp5574(2024). DOI: 10.1126/sciadv.adp5574

Thanks for reading.
If you like what you read, support me with on of the following actions

🍵 Buy me a tea

Follow me on LinkedIn or BlueSky
Share it with a friend or co-worker
Singing up to my newsletter so my next blog lands directly in your inbox

In de roos

In de roos

Bloemen doen er veel aan om hun op te vallen bij bestuivers, bijvoorbeeld door hun midden duidelijk te accentueren met een andere kleur. Nu laten Engelse onderzoekers in Science Advances zien dat de hibiscus dit patroon zich al vroeg ontwikkeld.

De donker gele stuifmeelkorrels steken scherp af tegen de grote blauw-paarse stip die het midden van hibiscusbloemen vormt. De overgang van het blauw-paars naar de rest van het witte bloemblad is abrupt. De onderzoekers vroegen zich af hoe de plant dit zo precies kon regelen, en besloten dit nader te onderzoeken.

Beginnend met een close-up van zich nog ontwikkelende bloemblaadjes. Al vroeg in de bloemblad ontwikkeling onderscheidde de onderzoekers twee regio’s, een dicht bij de basis en een bij de tip van het blad. De cellen in de bladbasis regio begonnen zich al vroeg uit te rekken, terwijl de cellen bij de tip van het blad langer bleven delen. Daartussen in, op ongeveer een derde van het blad bevonden zich de grootste cellen.

Die grootste cellen lijken zich op de plek van de toekomstige rand van de blauw-paarse stip te bevinden. Om dit te bevestigen bestudeerde de onderzoekers hibiscus planten die een kleinere stip in het midden van hun bloemen hadden. Ook daar rekte de cellen in de bladbasis regio zich al vroeg uit, terwijl de cellen in de tip regio nog volop aan het delen waren. Alleen grootste cellen bevonden zich al op een tiende van de bladbasis. Net zoals de rand van de kleinere stip.

Bestuivers hebben een voorkeur voor bloemen met middelgrote en grote middenstippen

Vervolgens creëerden de onderzoekers planten met een grotere blauw-paarse stip. Dit deden ze door de planten extra van TCP4.1, een gen regulator, te laten maken. Op het eerste gezicht leek er weinig aan de hand, de grootste cellen bevonden zich nog steeds op een derde vanaf de bladbasis. Maar ook cellen voorbij de grootste cellen kleurde paars.

Maar toen de onderzoekers beter keken bleek er toch iets meer aan de hand te zijn. Alle cellen van het bloemblad deelden even lang, en de cellen die zich aan de bladbasis zich uitrekte werden ongeveer allemaal even groot. Pas na de een derde grens bleven de cellen kleiner. De onderzoekers vermoeden dat deze veranderingen in verhoudingen van delende en zich uit strekkende cellen de oorzaak is dat de blauw-paarse stip voorbij de een derde grens zich uitstrekt.

Ik hoor je denken leuk dit allemaal, maar maakt het voor de bestuivers iets uit. Ook dat testen de onderzoekers. Door de voorkeur van bijen voor een ronde schijf met paarse stip met suikerwater te testen. Ze gebruikte paarse stippen met drie verschillende doorsneden. Hierbij zagen de onderzoekers dat de bijen een duidelijke voorkeur hadden voor de middelste doorsnee over de kleinste. Wat betreft de grootste en de middelste paarse stippen was er geen duidelijke voorkeur.

Literauur

Lucie Riglet et al., Hibiscus bullseyes reveal mechanisms controlling petal pattern proportions that influence plant-pollinator interactions. Sci. Adv. 10, eadp5574(2024). DOI: 10.1126/sciadv.adp5574

Bedankt voor het lezen
Vond je het interessant, overweeg dan een van de volgende acties

🍵 Buy me a tea

Volg me op LinkedIn of BlueSky
Stuur het door aan een vriend of collega
Abonnneer je op m’n nieuwsletter zodat de volgende automatisch in je inbox verschijnt.

Flowers that want to be heard

Flowers that want to be heard

Nectar-eating bats find their flowers based on echolocation. This works best with flowers that stick out show American and Colombia researchers in the New Phytologist.

Bats pollinated flowers have less showy colours, a wide bell forming corella. They smell musty. And the produce lots of pollen. In addition they often stick out from the rest of the plant.

For lots of these characteristics it is known by now how they benefit the bats and pollination. The wide flowers and lots of pollen enable the sticking of the pollen to specific regions of the bats head. The musty smell actually attracts the bats. And the flower colour explains itself. In the dark colours are less noticeable, so no reason for plants to invest energy in this at all.

But one question was still open: why are the bat pollinated flowers so well-exposed. This the researchers decided to investigate. Ther were three possible answers to this question: 1) in this way the wings of the bats are not hindered by the rest of the plant, 2) to avoid hidden predators a chance to attack unseen, or 3) in order that bats can better find the flowers.

Flowers with longer flowers stems can be heard better by bats

The researchers decided to test the later option. For this they placed flowers either alone i, or near a big plant in a big cage. In this way the researcher could test simple and complex situations. In the simple situations the researchers predicted that flowers would be better noticeable with echolocation than in complex situations. The last thing they tested was the effect of long or short flower stem length. The flower searching bats the researchers recorded on video.

The first thing the researchers noticed that in simple situations the bats found the flowers on short stems just as well as the flowers on long stems. In complex situations this was no longer the case. The bats took longer to find the flowers on short stems.

This shows that longer flower stems help the flower to be found by the bats. Or as the researchers say: it helps the flowers to be heard in the midst of the background noise of the rest of the plant.

Literature

Muchhala, N., Moreira-Hernández, J. and Zuluaga, A. (2024), Making yourself heard: why well-exposed flowers are an adaptation for bat pollination. New Phytol. https://doi.org/10.1111/nph.20075

Thanks for reading.
If you like what you read, support me with on of the following actions

🍵 Buy me a tea

Follow me on LinkedIn or BlueSky
Share it with a friend or co-worker
Singing up to my newsletter so my next blog lands directly in your inbox

Bloemen die gehoord willen worden

Bloemen die gehoord willen worden

Nectar etende vleermuizen vinden hun bloemen op gehoor. Dit lukt alleen als die bloemen uitsteken zo laten Amerikaanse en Colombiaanse onderzoekers in de New Phytologist zien.

Door vleermuizen bestoven bloemen zijn minder felgekleurd, hebben een wijde belvormige kroon. Ruiken nog al muf. Hebben veel stuifmeelkorrels. Daarnaast steken ze vaak uit ten opzichte van de rest van de plant.

Voor veel van deze kenmerken is inmiddels bekend hoe die de vleermuizen en bestuiving van pas komen. Zo zorgen de wijde bloemen met veel stuifmeel ervoor dat veel stuifmeelkorrels op speciale plekken op het hoofd van de vleermuis terecht komen. De muffe geur trekt de vleermuizen aan. En wat betreft de bloemkleur, dat laat zich eigenlijk al raden. In het donker vallen kleuren nu eenmaal minder op, dus waarom daar als plant je energie aan verspillen.

Maar er stond nog een vraag open: waarom steken die vleermuis bestoven bloemen uit. Dit besloten de onderzoekers nader te bestuderen. Beginnend hadden ze drie mogelijke verklaringen: 1) zo zit de rest van de plant de vleugels van de vleermuis niet in de weg, 2) om verborgen vijanden geen kans te geven om ongezien aan te vallen, of 3) zodat vleermuizen de bloemen makkelijker vinden.

Bloemen op langere stengels zijn beter hoorbaar voor vleermuizen

De onderzoekers besloten om die laatste optie te testen. Hiervoor plaatsten ze bloemen of alleen, of vlakbij een grote plant in een grote kooi. Hiermee konden ze simpele en complexe situaties testen. In de simpele zo voorspelde de onderzoekers zou de bloem met behulp van echolocatie beter opvallen dan in de complexe situaties. Als laatste testte de onderzoekers het effect van bloemen met een korte of lange stengel. De bloemzoekende vleermuizen legde de onderzoekers vast op video.

Het eerste wat opviel was dat in de simpele omstandigheden de vleermuizen de bloemen met lange en korte stengels even goed konden vinden. In complexere situaties bleek dat niet meer zo te zijn. Daar deden de vleermuizen er langer over om bloemen met korte stengels te vinden.

Dit laatste laat zien dat de langere stengel de bloem helpt om gevonden de worden door de vleermuizen. Of zo als de onderzoekers het stellen: het helpt de bloemen om gehoord te worden ten midden van het achtergrond geluid van de rest van de plant.

Literatuur

Muchhala, N., Moreira-Hernández, J. and Zuluaga, A. (2024), Making yourself heard: why well-exposed flowers are an adaptation for bat pollination. New Phytol. https://doi.org/10.1111/nph.20075

Bedankt voor het lezen
Vond je het interessant, overweeg dan een van de volgende acties

🍵 Buy me a tea

Volg me op LinkedIn of BlueSky
Stuur het door aan een vriend of collega
Abonnneer je op m’n nieuwsletter zodat de volgende automatisch in je inbox verschijnt.